Personeel uit het buitenland werven: wat komt erbij kijken?

Stap een: stel de nationaliteit vast. Burgers van de EU, de EER en Zwitserland mogen volgens de Rijksoverheid in Nederland wonen en werken zonder visum, verblijfsvergunning of werkvergunning. Je neemt ze aan zoals iedere andere werknemer.

Stap twee: komt de kandidaat van buiten de EU, kijk dan of hij of zij onder de kennismigrantenregeling valt. Daarvoor moet je als werkgever door de IND als referent erkend zijn, en moet het salaris boven de norm liggen. Voor 2026 is dat volgens de IND 5.942 euro bruto per maand voor wie 30 jaar of ouder is en 4.357 euro voor wie jonger is, steeds zonder vakantiegeld. Voor recent afgestudeerden geldt een lagere norm van 3.122 euro.

Stap drie: past de regeling niet, dan heb je een tewerkstellingsvergunning van UWV nodig. Die krijg je alleen als je de vacature ten minste vijf weken voor de aanvraag bij UWV hebt gemeld, en bij een moeilijk vervulbare functie moet je laten zien dat je de drie maanden daarvoor alle mogelijkheden hebt benut om in Nederland en de EU iemand te vinden. UWV beslist binnen vijf weken.

Stap vier: regel het praktische. Huisvesting, inschrijving bij de gemeente, een bankrekening en een eerste werkweek met iemand die de weg wijst bepalen of iemand blijft. Dat werk zit niet in een vergunning, maar het kost wel tijd.

Als de functie in Nederland echt niet te vullen is, en je de tijd hebt. De terugloop van kennismigranten laat zien dat het geen snelle route is. Begin daarom altijd met de vraag of je de functie hier wel goed hebt aangepakt: een scherper profiel, een ander kanaal of een hoger bod lost soms meer op dan een vergunning. Hoe dat gaat bij een vacature die maanden openstaat, lees je bij moeilijk vervulbare vacatures, en het bredere beeld staat in de krappe arbeidsmarkt van 2026.

Werkt het binnen de EU, dan is de drempel laag: geen vergunning, wel taal, reistijd en huisvesting. Voor technische en zorgfuncties kun je bijvoorbeeld in België of Duitsland zoeken, waar vergelijkbare opleidingen bestaan. Kijk dan wel of een diploma in Nederland erkend moet worden, zoals in de zorg.

De vergunningen kun je zelf aanvragen; de IND en UWV werken met online formulieren. Het werven zelf is lastiger, omdat je kandidaten bereikt die jouw bedrijf niet kennen. Kies je een bureau, vraag dan hoe het kandidaten in het buitenland vindt en wie de vergunning regelt. Waar je op let, lees je bij een werving- en selectiebureau kiezen.

Heb ik voor een Poolse of Belgische werknemer een vergunning nodig?

Nee. Polen en België zijn EU-landen, en burgers van de EU, de EER en Zwitserland hebben geen werkvergunning of verblijfsvergunning nodig om in Nederland te werken. Je neemt ze aan op een gewone arbeidsovereenkomst, met dezelfde cao en hetzelfde minimumloon als je andere mensen. Wel moeten ze zich inschrijven bij de gemeente waar ze gaan wonen.

Hoe word ik erkend referent bij de IND?

Je vraagt de erkenning aan bij de IND. Het voordeel volgens de IND: aanvragen voor een verblijfsvergunning worden sneller behandeld en je hoeft minder documenten in te leveren. Daar staat een plicht tegenover: je moet wijzigingen, zoals het vertrek van een kennismigrant, op tijd aan de IND doorgeven. Voor één aanname is het veel werk; voor wie vaker in het buitenland werft, loont het.

Mag een uitzend- of wervingsbureau de vergunning voor mij regelen?

Een bureau kan het werk voorbereiden, maar de verplichtingen liggen bij de werkgever die de erkenning of de vergunning heeft. Leg dus vast wie wat doet. Werk je met een partij die onder jouw naam werft, zoals bij white label recruitment, dan blijf jij de werkgever. Hoe vaste begeleiding zich verhoudt tot betalen per aanname, lees je bij RPO tegenover no cure no pay.

SocialFind schreef dit artikel op basis van de cijfers van het CBS van 30 juni 2026 en de regels van de IND, UWV en de Rijksoverheid, nagekeken op 21 oktober 2026. Dit is geen juridisch advies. Wil je zulke artikelen in je mail, schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief.