RPO of no cure no pay
Geen hire, geen factuur. Het klinkt als werving zonder risico, en precies daarom is het zo populair. Maar wie naar de prikkels achter het model kijkt, ziet een ander plaatje. De eerlijke economische vergelijking, zonder karikaturen.
Wat is no cure no pay recruitment en hoe verhoudt het zich tot RPO?
No cure no pay is werving & selectie waarbij je alleen betaalt als een kandidaat daadwerkelijk wordt aangenomen. Het risico lijkt bij het bureau te liggen, maar het model beloont snelheid en volume: het bureau verdient aan plaatsingen, niet aan jouw langetermijnresultaat. RPO is het tegenovergestelde model: een structurele samenwerking zonder plaatsingsfees, waarbij de partner stuurt op duurzame hires en een dalende kostprijs per hire.
Wat is RPO?No cure no pay en RPO naast elkaar
De vergelijkingBeide modellen zijn legitiem. Ze zijn alleen voor verschillende vraagstukken gebouwd.
| No cure no pay | SocialFind RPO | |
|---|---|---|
| Prijsmodel | Fee per plaatsing, alleen bij een hire | Vast maandtarief vanaf 6.500 euro per maand, geen plaatsingsfees |
| Prikkel van de partner | Snel en veel plaatsen | Duurzame hires en dalende kosten per hire |
| Aandacht voor moeilijke vacatures | Structureel het laagst: kleinste kans op een fee | Juist daar wordt de aanpak op ingericht |
| Kandidaatvoorraad | Eigendom en verdienmodel van het bureau | Talentpool rond jouw werkgeversmerk, ingezet voor jouw recruitment |
| Employer branding | Geen onderdeel | Kernonderdeel, wordt met elke campagne sterker |
| Wie leren kandidaten kennen | Het bureau | Jouw organisatie |
| Verborgen kosten | Langere doorlooptijd, briefings, geen opbouw | Transparant kostenmodel, meetbaar per funnel-stap |
| Geschikt voor | Incidentele, courante vacatures | Structurele en uiteenlopende personeelsbehoefte |
Waarom 'geen hire = geen fee' zo goed klinkt
Het aanbod is verleidelijk eenvoudig: het bureau gaat aan de slag, en jij betaalt pas wanneer er iemand tekent. Geen resultaat, geen kosten. Voor een werkgever die vaker teleurgesteld is door bureaus voelt dat als eerlijk verdeeld risico.
En laten we eerlijk zijn: als betaalmodel voor een losse transactie ís het ook zuiver. De vraag is alleen of een losse transactie is wat je nodig hebt.
Kijk naar het incentive design
Een model bepaalt gedrag. Bij no cure no pay verdient het bureau uitsluitend op het moment van plaatsing. Dat stuurt op drie dingen:
- Snelheid boven diepgang: de snelst plaatsbare kandidaat levert de fee op. Dat is niet per se de beste kandidaat voor over twee jaar.
- De makkelijkste vacatures eerst: moeilijk vervulbare rollen krijgen in een no-cure-portefeuille structureel de minste aandacht, want de kans op een fee is daar het kleinst. Uitgerekend de vacatures waar jij het meeste hulp bij nodig hebt.
- Dezelfde kandidaat, meerdere klanten: de kandidaatvoorraad is het verdienmodel van het bureau. Jij concurreert dus mee met de andere klanten van datzelfde bureau.
Dit maakt bureaus geen slechte partijen. Het maakt ze rationele spelers in een model dat op transacties is gebouwd.
Transactie versus recruitmentsysteem
De fundamentele vraag is niet welk bureau beter is, maar wat je aan het kopen bent. Bij no cure no pay koop je losse uitkomsten. Bij RPO bouw je een systeem: een aanpak per functietype, campagnes en content onder jouw eigen naam, een gevulde talentpool en data die iedere volgende hire goedkoper en sneller maakt.
Plaatsingsfee versus total cost per hire
De fee is zichtbaar; de rest van de kosten niet. Tel voor een eerlijke vergelijking mee: de maanden dat een vacature openstaat terwijl het bureau 'er gratis aan werkt', de interne uren voor het telkens opnieuw briefen van bureaus, en het feit dat er na iedere plaatsing niets van waarde achterblijft in jouw organisatie. Hoe je die rekensom compleet maakt, staat op de businesscase-pagina.
Externe kandidaatvoorraad versus eigen employer-brandwaarde
Misschien wel het grootste verschil op lange termijn: bij no cure no pay leren kandidaten het bureau kennen. Bij een white-label aanpak leren ze jóu kennen. Elke campagne, elke kandidaatervaring en elke sollicitatie bouwt herkenning en voorkeur op voor jouw werkgeversmerk. Die waarde blijft, ook als de samenwerking ooit stopt.
Wanneer is no cure no pay wél logisch?
- Je hebt incidenteel één vacature en geen structurele wervingsbehoefte.
- De rol is courant genoeg dat bureaus er graag op jagen (want schaarse rollen krijgen in dit model weinig aandacht).
- Je accepteert dat je niets opbouwt en dat de kandidaatrelatie bij het bureau ligt.
In die situatie: prima model, gebruik het gerust.
Wanneer wordt RPO structureel interessanter?
Zodra werving geen incident meer is. Meerdere vacatures per jaar, terugkerende instroom, moeilijk bereikbare doelgroepen of de wens om je employer brand te laten meegroeien met je werving. Dan wil je geen stapel losse transacties, maar één partner die het vraagstuk overneemt en de volledige funnel onder jouw naam draait.
Dit maakt bureaus geen slechte partijen. Het maakt ze rationele spelers in een model dat op transacties is gebouwd.
Losse plaatsingen of blijvende waarde?
Laat ons eerlijk meerekenen wat jouw huidige model kost en oplevert, inclusief de kosten die op geen enkele factuur staan.
Veelgestelde vragen over no cure no pay
Je loopt geen factuurrisico, maar wel doorlooptijdrisico. Terwijl het bureau 'gratis' zoekt, staat jouw vacature open. Een openstaande vacature kost productiviteit, omzet en druk op het zittende team. Dat risico staat op geen enkele factuur, maar je draagt het volledig zelf.
Omdat de prikkel anders ligt. Een partner zonder plaatsingsfees verdient niets extra aan een snelle, matige match. Die wordt afgerekend op de gezondheid van de hele funnel: instroom, kwaliteit, doorlooptijd en kosten per hire. Daardoor loont het om te investeren in zaken die pas later renderen, zoals employer branding en talentpools.
Nee, bewust niet. Ons model is gebouwd op het overnemen van het complete vraagstuk en het opbouwen van blijvende waarde onder jouw naam. Een fee per plaatsing zou precies de prikkels introduceren die we hierboven beschrijven, en die passen niet bij sturen op langetermijnresultaat.
Als je incidenteel werft en tevreden bent: niet veranderen. De vraag wordt pas relevant wanneer je structureel meerdere vacatures hebt. Tel dan eens een jaar aan fees op en zet dat naast wat hetzelfde budget in een structurele aanpak had opgebouwd, aan merk, talentpool en data op jouw naam.
Het is een betaalvariant van werving & selectie: hetzelfde transactionele model, maar de fee valt alleen bij een succesvolle plaatsing. De volledige vergelijking tussen dat model en RPO vind je op onze pagina over RPO versus werving & selectie.